23 ژوئیه 2024- دیابت نوع 1 (T1DM) چالش های منحصر به فردی را برای بیماران اطفال ایجاد می کند و بر جنبه های مختلف سلامت آنها فراتر از سطح قند خون تأثیر می گذارد. تحقیقات اخیر نشان داده است که چگونه کنترل قند خون بر شاخص های پلاکتی در کودکان مبتلا به T1DM تأثیر می گذارد و تفاوت های قابل توجهی را با همسالان سالم آنها ایجاد می کند.

این مطالعه که در بولتن پزشکی بیمارستان Sisli Etfal منتشر شد، نشان داد که عرض توزیع پلاکت(PDW)  و میانگین حجم پلاکتی (MPV) در کودکان مبتلا بهT1DM در مقایسه با افراد سالم به طور قابل توجهی بالاتر است. محققان گزارش کردند که در میان کودکانی که کنترل قند خون ضعیفی داشتند، شمارش پلاکت (PLT) به طور قابل توجهی کمتر از سایر گروه‌ها بود که منجر به کاهش پلاکت کریت(PCT)  و توده پلاکتی (PM) شد.

پلاکت ها نقش مهمی در هموستاز و ترمیم زخم بازی می کنند و اختلال عملکرد آنها در شرایطی مانند دیابت که در آن عوارض عروقی شایع است، نگران کننده می باشد. درک اینکه چگونه کنترل قند خون بر شاخص‌های پلاکتی تأثیر می‌گذارد، می‌تواند به ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی برای تنظیم استراتژی‌های درمانی به منظور به حداقل رساندن خطرات مرتبط با بیماری‌های قلبی عروقی و سایر عوارض دیابت کمک کند.

تحقیقاتی در مورد شاخص‌های پلاکتی در کودکان مبتلا به دیابت نوع 1 (T1DM) انجام شده است، اما مطالعات محدود بوده و از نظر تعداد و روش‌شناسی متفاوت هستند. برای پر کردن این شکاف دانش، دکتر کامیل یوسل و همکارانش از گروه بیوشیمی پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه KTO Karatay، در قونیه ی ترکیه، به مقایسه ی پارامترهای آزمایشگاهی و شاخص‌های پلاکتی کودکان مبتلا به دیابت 1 با افراد سالم پرداختند.

برای این منظور محققین یک مطالعه گذشته نگر انجام دادند. آنها از مقادیر هموگلوبین گلیکوزیله(HbA1c)  برای دسته بندی بیماران به عنوان <7٪ (خوب) و ≥7٪ (ضعف) استفاده کردند. مقدار توده پلاکتی از داده های هموگرام (PM=PLTxMPV) محاسبه شد.

این مطالعه یافته های زیر را نشان داد:

•  این مطالعه شامل هشتاد و هفت بیمار مبتلا به T1DM و 120 شرکت کننده ی سالم بود.

•  قند خون ناشتا، اوره، کراتینین، هموگلوبین (HGB)، گلبول قرمز (RBC)، میانگین حجم پلاکت و عرض توزیع پلاکت در گروه بیماران مبتلا به T1DM به طور قابل توجهی بیشتر از گروه کنترل سالم بود.

•  پلاکت، پلاکت کریتو توده پلاکتی (PM) در گروه کنترل گلایسمی ضعیف به طور قابل توجهی کمتر از گروه کنترل قند خون خوب و گروه سالم بود.

•  عرض توزیع پلاکت در گروه کنترل سالم از نظر آماری به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل قند خون خوب و ضعیف بود. در گروه با کنترل گلایسمی ضعیف، بین MPV و سطح HbA1c همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود داشت(r=0.401)

محققان نتیجه گیری کردند که "تحقیقات بیشتری برای بررسی اینکه آیا کاهش تعداد پلاکت ها (PLT) به افزایش بیش فعالی پلاکت ها و افزایش سرعت ترن اور نسبت داده می شود، ضروری است. علاوه بر این، نیاز به یافتن توضیحی برای چگونگی تأثیر شاخص‌های پلاکتی بر سیر و عوارض دیابت وجود دارد."

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/poor-glycemic-control-linked-to-reduced-plateletcrit-and-platelet-mass-levels-among-children-study-on-platelet-levels-in-pediatric-diabetes-131980